ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ NICKNAME

Είσαι ένα σουτ μακριά από το να ολοκληρώσεις την εγγραφή σου!

nickname logo image

Συμπλήρωσε το nickname σου στο παρακάτω πεδίο:

Το πεδίο είναι υποχρεωτικό!
Παρακαλούμε συμπληρώστε ένα έγκυρο nickname
loader
Κάτι πήγε στραβά! Δοκίμασε ξανά αργότερα.
Το username υπάρχει ήδη!
Η επιλογή σου αποθηκεύτηκε!
Θα πρέπει να συμπληρώσετε όλα τα υποχρεωτικά πεδία
Κάτι πήγε στραβά! Δοκίμασε ξανά αργότερα.
Η επιλογή σου αποθηκεύτηκε!

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΤΟ NBA ID!

Ανακάλυψε αποκλειστικά προνόμια για όλα τα μέλη. Let’s go!

Μαθήματα Ιστορίας: Dennis Johnson

article image

Νομίζω ότι όσοι διαβάζουν αυτή τη στήλη έχουν καταλάβει ότι λατρεύω να μιλάω για την δεκαετία του ’80 και αυτό γιατί εκείνη η δεκαετία ήταν πάρα πολύ κομβική για την ιστορία και το μέλλον της λίγκας ενώ παράλληλα παρήγαγε υπερβολικά κουλ παίκτες. Ένας εκ των πιο κουλ και υποτιμημένων παικτών που έχουν περάσει ποτέ από τα παρκέ τις λίγκας ήταν και ο μεγάλος Dennis Johnson

 

Και αυτή είναι η ιστορία του…

 

Ο Dennis Johnson γεννήθηκε στο Compton του Los Angeles το φθινόπωρο του ’54 και ήταν το 8ο απ’ τα 16 παιδιά της οικογένειας. Η μητέρα του Dennis ήταν δημόσιος υπάλληλος και ο πατέρας του ήταν εργάτης σε οικοδομή και δούλευαν πολύ σκληρά για υποστηρίξουν κάθε ένα απ’ τα 16 τους παιδιά. Έτσι, ο DJ έμαθε από μικρή ηλικία ότι πρέπει να παλέψει και να εργαστεί σκληρά για να μπορεί να φροντίσει αυτούς που αγαπά.

 

Όντας πιτσιρικάς, ο DJ, αγαπούσε το άθλημα του baseball και μάλιστα ήταν μέλος ομάδας που έπαιζε στις παιδικές λίγκες της ευρύτερης περιοχής. Όμως, γνώρισε το μπάσκετ μέσω του πατέρα του και με την πρώτη επαφή με την πορτοκαλί θεά δήλωσε ερωτευμένος. Μόνο που υπήρχε ένα πρόβλημα… ο Dennis δεν ήταν ούτε πολύ ψηλός ούτε πολύ ταλαντούχος για να μπορέσει να προχωρήσει αρκετά στο άθλημα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην έχει καθόλου καλή καριέρα σε λυκειακό επίπεδο αφού μετρούσε 2-3 λεπτά το παιχνίδια ακόμη και στη senior χρονιά του στο λύκειο.

 

Ο DJ τελειώνοντας το λύκειο δεν είχε κάποια προσφορά από κάποιο κολέγιο για να παίξει μπάσκετ οπότε βρήκε κατευθείαν δουλειά ως οδηγός κλαρκ για να βγάζει τα προς το ζην. Ένα πράγμα που γνωρίζουμε σαν φίλαθλοι του ΝΒΑ είναι το πόσο ανταγωνιστικός παίκτης ήταν. Αυτή η φωτιά που έβγαινε απ’ την ψυχή του έμελλε να είναι κομβική για την συνέχεια της ζωής του. Ο DJ ήθελε σαν τρελός να παίξει μπάσκετ και να δείξει τι αξίζει, τον έτρωγε μέσα του που κανένας δεν τον ήθελε και έτσι κάθε μέρα μετά την δουλειά όσο κουρασμένος και αν ήταν πήγαινε και έπαιζε στα ανοιχτά γήπεδα του Compton. Πλέον, ήταν πιο δυνατός και πιο ψηλός απ’ ότι ήταν στο λύκειο και όλα αυτά μαζί με το καλό μπασκετικό του μυαλό τον έκανε να είναι 2 και 3 επίπεδα πάνω απ’ τους συμπαίκτες του στα τσιμεντένια γήπεδα.

 

Όμως, για καλή του τύχη μία μέρα επισκέφθηκε τα ανοιχτά γήπεδα ο Jim White. O White εκείνη την περίοδο ήταν προπονητής του Los Angeles Harbor College και βλέποντας τον DJ να παίζει αμέσως του πρότεινε μία αθλητική υποτροφία στο κολέγιο. Ο DJ αποδέχθηκε την προσφορά και φόρεσε την φανέλα του LAH College για δύο χρόνια. Αφού έκανε το αγροτικό του σε αυτό το μικρό μπασκετικό πρόγραμμα είχε έρθει η ώρα να ανεβάσει κι’ άλλο το κασέ του. Έτσι επέλεξε να δεχθεί την υποτροφία του πανεπιστημίου του Pepperdine. Στο Pepperdine έμεινε για μία χρονιά όπου θεωρήθηκε ένας έκ των πιο σκληρών αμυντικών στο κολεγιακό πρωτάθλημα αλλά πολλοί έλεγαν ότι ήταν και αρκετά φασαριόζος.

 

Αυτή η φήμη που τον ακολουθούσε δεν τον βοήθησε στο draft του 1976 αφού το stock του έπεσε αρκετά με τον DJ να επιλέγεται νωρίς στον δεύτερο γύρο απ’ τους Seattle Supersonics.

 

H πρώτη του χρονιά στην λίγκα ήταν σχετικά καλή για νεαρό guard αφού έπαιζε σαν αλλαγή των Slick Watts και Fred Brown που ήταν ένα αρκετά έμπειρο backcourt duo. Όμως, μετά τον αποκλεισμό στα Playoffs ’77, οι Sonics έφεραν στην ομάδα για προπονητή τον Lenny Wilkens. O Coach Wilkens ήταν αυτός που έδωσε μεγαλύτερο ρόλο στον Johnson και τον ζευγάρωσε μαζί με άλλον ένα μεγάλο guard, τον Gus Williams. Από το 1976 έως και το 1980, περίοδος που ο DJ έπαιξε στους Sonics, έπαιζε περισσότερο ως Shooting Guard παρά σαν Point Guard όπου έπαιξε πιο μετά στην καριέρα του.

 

Το 1979 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία στην καριέρα του Johnson αφού κατέκτησε το πρωτάθλημα με το Seattle στους τελικούς εκείνης της χρονιάς με αντίπαλους τους Washington Bullets. Σε εκείνο το Playoff Run, o DJ, μετρούσε 21 πόντους, 6 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1.5 κλέψιμο και 1.5 κόψιμο παράλληλα κάνοντας μεγάλες εμφανίσεις από τον πρώτο γύρο μέχρι τους τελικούς. Αυτές οι εμφανίσεις του χάρισαν και το Final MVP του ’79. Επίσης, το ’79 ήταν All-Star και μέλος της καλύτερης αμυντικής πεντάδας της λίγκας.

 

Η τελευταία του χρονιά στο Seattle μπορεί να ήταν αρκετά επιτυχημένη σε ατομικό επίπεδο αλλά ο coach Wilkens δεν άντεχε άλλο τον Johnson αφού προκαλούσε συνέχεια φασαρίες στις προπονήσεις. Μετά το τέλος της σεζόν 1979/80, οι Sonics έκαναν trade τον Dennis στους Pheonix Suns για χάρη του Paul Westphal.

 

Ο DJ έμεινε στο Pheonix για 3 χρόνια και εκεί ουσιαστικά έγινε γνωστός για το σταθερό all-around παιχνίδι του. Στα χρόνια του με την φανέλα των Suns, έγινε 2 φορές All Star, ήταν 3 φορές μέλος της καλύτερης αμυντικής πεντάδας της λίγκας και 1 φοράς μέλος της καλύτερης πεντάδας της λίγκας. Επίσης, έβαλε τρεις σερί χρονιές τους Suns στα Playoffs αλλά το ταβάνι της ομάδας ήταν ο πρώτος γύρος παρά τις καλές του εμφανίσεις στην postseason.

 

Παρ’ όλα αυτά, ο DJ πάλι ήταν στα μαχαίρια με τον John McLeod που ήταν coach των Suns αλλά και τον Jerry Colangelo που ήταν ο General Manager της ομάδας. Έτσι, οι Suns τον έστειλαν πακέτο στους Celtics για χάρη του Rick Robey με τον Red Auerbach να τρίβει τα χέρια του γιατί ήξερε ότι μόλις είχε πραγματοποιήσει ένα από τα μεγαλύτερα κόλπο γκρόσο όλων των εποχών.

 

Το κλίμα της Βοστώνης άρεσε στον Johnson και ταίριαξε κατευθείαν με την τριπλέτα των Bird-Parish-McHale. O DJ ήταν το τέλειο τέταρτο κομμάτι του πάζλ αφού παρείχε υψηλού επιπέδου all around παιχνίδι και σκληρή άμυνα. Αυτά τα χαρακτηριστικά του τον έκαναν την καλύτερη επιλογή για τους Celtics αφού δεν είχαν πολλές και ποιοτικές λύσεις στην περιφέρεια και τα έβρισκαν σκούρα με δυνατούς αντιπάλους όπως οι 76ers.

 

Στην Βοστώνη ο DJ κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα (1984 και 1986), ήταν All Star το 1985 και 3 φορές μέλος της δεύτερης καλύτερης αμυντικής πεντάδας του ΝΒΑ. Αλλά το μπάσκετ πέρα απ’ τα βραβεία και τις ατομικές διακρίσεις, είναι και στιγμές. Βασικά κυρίως είναι στιγμές και ιστορίες. Και ο DJ με την φανέλα των Celtics έδωσε μπόλικες απ’ αυτές και ίδρωσε πάρα πολύ την φανέλα. Κάποιες απ’ τις καλύτερες στιγμές του DJ ως Celtic είναι το αμυντικό του ρεσιτάλ απέναντι στον Magic στους τελικούς του ’84, το buzzer beater στους τελικούς του ’85, το lay-up μετά το κλέψιμο του Bird απέναντι στους Pistons στα Playoffs του ’87, τις 17 ασίστ στους τελικούς του ’85 και τους 33 πόντους στους τελικούς του ’87. Γενικά ήταν ‘’καλούτσικος’’ στα Playoffs o DJ.

 

Το 1990 και μετά από 7 χρόνια στην Βοστώνη, οι Κέλτες αποφάσισαν να μη του δώσουν καινούργιο συμβόλαιο αφού η ομάδα πλέον θα έμπαινε σε μία καινούργια περίοδο. Η παλιά σειρά σιγά-σιγά αποχαιρετούσε το Boston Garden και μαζί τους έφυγε και ο DJ. O Johnson σταμάτησε το μπάσκετ στα 36 του χρόνια, καταγράφοντας πάρα πολλά χιλιόμετρα στα παρκέ της λίγκας και ζώντας πολύ μεγάλες στιγμές.

 

Μετά την καριέρα του σαν παίκτης, ο Dennis ασχολήθηκε με την προπονητική για αρκετά χρόνια. Ήταν βοηθό προπονητής στους Celtics και στους Clippers και πρώτος προπονητής σε διάφορα προγράμματα της G-League όπως οι Austin Toros.

 

Σε μία προπόνηση των Toros το 2007, ο DJ έχασε τις αισθήσεις του και κατέρρευσε στο έδαφος. Έφτασε γρήγορα στο νοσοκομείο όπου το ιατρικό προσωπικό δεν μπόρεσε να κάνει κάτι για να τον επαναφέρει. Ο Dennis έφυγε πολύ νωρίς για την γειτονία των αγγέλων, ήταν μόλις 52 ετών. Η καρδιά του που ήταν γεμάτη με φωτιά και θάρρος τον είχε προδώσει και αυτά τα νέα έριξαν σε πένθος όλη τη λίγκα και του φιλάθλους της.

 

Είμαι της άποψης ότι οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ διότι έχουν δημιουργήσει τόσο δυνατές στιγμές. Αυτές οι στιγμές θα ζουν πάντα μέσα από εμάς τους φαν του αθλήματος του μπάσκετ. Ο Dennis Johnson άφησε μία τεράστια κληρονομία στο άθλημα του μπάσκετ, μας έμαθε ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσεις τα όνειρά σου, μας έμαθε να εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται μπροστά μας και να κάνουμε πάντα αυτό που αγαπάμε περισσότερο. Ο Johnson ήταν ένας πανέξυπνος all-around παίκτης, για τον Bird ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης που είχε ποτέ, για τον Magic o καλύτερος περιφερειακός αμυντικός όλων των εποχών, για άλλους φασαριόζος, για κάποιους ξεχασμένος και για άλλους ένας εκ των πιο υποτιμημένων παικτών που έχουν παίξει στη λίγκα.

 

Για εμένα είναι ένας από τους καλύτερους και πιο ουσιαστικούς παίκτες που έχουν περάσει ποτέ. Σε ευχαριστούμε για όλα θρυλικέ DJ…

registration wall bg image

Κάνε εγγραφή στο NBA iD για να διαβάσεις όλο το άρθρο και ανακάλυψε ακόμα περισσότερα συναρπαστικά νέα για τον κόσμο του NBA!