ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ NICKNAME

Είσαι ένα σουτ μακριά από το να ολοκληρώσεις την εγγραφή σου!

nickname logo image

Συμπλήρωσε το nickname σου στο παρακάτω πεδίο:

Το πεδίο είναι υποχρεωτικό!
Παρακαλούμε συμπληρώστε ένα έγκυρο nickname
loader
Κάτι πήγε στραβά! Δοκίμασε ξανά αργότερα.
Το username υπάρχει ήδη!
Η επιλογή σου αποθηκεύτηκε!
Θα πρέπει να συμπληρώσετε όλα τα υποχρεωτικά πεδία
Κάτι πήγε στραβά! Δοκίμασε ξανά αργότερα.
Η επιλογή σου αποθηκεύτηκε!

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΤΟ NBA ID!

Ανακάλυψε αποκλειστικά προνόμια για όλα τα μέλη. Let’s go!

Μαθήματα Ιστορίας: ‘Pistol’ Pete Maravich

article image

Ανά τα χρόνια έχουν περάσει από τα παρκέ του ΝΒΑ πολλοί παίκτες που καταλάβαιναν καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει να είσαι ένα showman. Ήξεραν πότε ήταν η κατάλληλη στιγμή για να δώσουν αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό το αλατοπίπερο που θα κάνει τον θεατή να χάσει την γη κάτω από τα πόδια του. Αυτό ίσως να ήταν είτε ένα κάρφωμα στον αιφνιδιασμό που θα κατέρριπτε του νόμους της βαρύτητας είτε μία πανέξυπνη αμυντική προσπάθεια είτε μία πάσα που θα μας έδειχνε το πόσο υψηλή μπασκετική αντίληψη διαθέτουν είτε ένα πολύ όμορφο jump shoot από την μέση απόσταση ή και από το τρίποντο.

 

Όμως κανείς από τους μεγαλύτερους showmen που έχουν περάσει από τα παρκέ της λίγκας δεν είχαν αυτή την έμφυτη καλλιτεχνική φλέβα του ‘Pistol’ Pete Maravich.
O Pete δεν ήταν ένας showman, ήταν ο πρώτος πραγματικός καλλιτέχνης που εμφανίστηκε στη λίγκα και πάντα όταν μιλάω ή γράφω για την περίπτωσή του με πιάνει ένα δέος.

 

Ο Maravich ήταν ο τύπος που στην ερώτηση ‘’να κάνω πάσα στήθους ή να κάνω πάσα κάτω από τα πόδια ενώ θα κοιτάω από την άλλη κατεύθυνση;’’ θα απαντούσε πάντα το δεύτερο και αυτή του επιλογή έσπερνε χαρά στους φιλάθλους που θα τύχαινε να τον παρακολουθούν. Ο Pete ήταν ένας παίκτης πολύ μπροστά από την εποχή του και όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις είτε θα εξυμνείς τα θεία δώρα του καλλιτέχνη είτε θα τον επικρίνεις για το επαναστατικό του στυλ.

 

Ο Pete Maravich ήρθε στη ζωή στις 22 Ιουνίου του 1947 στην πόλη Aliquippa της Pennsylvania. Οι Γονείς του ήταν η Helen και ο Press Maravich. Ο πατέρας του, Peter ‘’Press’’ Maravich, ήταν γόνος Σέρβων μεταναστών που ήρθαν στις αρχές του 20ου αιώνα στις Η.Π.Α. για μία καλύτερη ζωή.

 

Ο Press Maravich ήταν αυτός που μύησε τον Pete από μικρή ηλικία στο άθλημα του μπάσκετ όντας ο προσωπικός του προπονητής από μικρή ηλικία. Ο πρεσβύτερος Maravich είχε αρκετή εμπειρία ως παίκτης σε κολεγιακό και επαγγελματικό επίπεδο αλλά και ως πρώτος προπονητής σε τοπικά λύκεια της περιοχής και μετέπειτα σε κολέγια όπως το Clemson, το NC State και το LSU.

 

Υπό το βλέμμα της απαιτητικής πατρικής φιγούρας του Press, o Pete από μικρή ηλικία περνούσε ατελείωτες ώρες με μία μπάλα στα χέρια και προπονούνταν πότε στην πάσα, πότε στη ντρίμπλα, πότε στις προσποιήσεις, πότε στα σουτ από μακρινή απόσταση αλλά ο Press ήταν πάντα εκεί για να του λέει ότι δεν είναι τέλειο, ότι χωρίς θυσία δεν θα γίνει το νέο αστέρι του μπάσκετ. Ακόμη και όταν ο Press έλειπε η μορφή του δεν έφευγε από το μυαλό του Pete, η Helen βλέποντας τον γιο της να βυθίζεται μέρα με την μέρα στον βωμό της τελειότητας και με τον άντρα της να λείπει συνεχώς για ταξίδια με τις ομάδες που προπονούσε βρήκε την λύση για την μελαγχολία και την κατάθλιψη στο αλκοόλ.

 

Καθώς ο Pete μεγάλωνε, η φήμη του γινότανε τεράστια. Ήδη από τα λυκειακά του χρόνια ήταν γνωστός για την ικανότητά του να σκοράρει με ευκολία και να δημιουργεί για την ομάδα του. Κάπου το 1965, και ενώ ήδη είχε αλλάξει δύο σχολεία λόγω του πατέρα του και της προπονητικής του καριέρας, αρχίζει να γίνεται γνωστός με το ψευδώνυμο ‘’Pistol’’ διότι σούταρε τόσο τέλεια λες και κάποιος έριχνε σε ευθεία βολή με ένα όπλο. Όλη αυτή η φήμη έδειχνε να μπαίνει στο κεφάλι του Pete, ο οποίος σαν έφηβος είχε αφήσει λίγο τις προπονήσεις, έβγαινε με κορίτσια, έπινε και καμιά μπύρα που και που και γενικά συμπεριφέρονταν σαν ένας σταρ. Αυτά τα συμβάντα δεν άρεσαν καθόλου στον Press ο οποίος ήταν το κλασικό παράδειγμα το γονιού που έβαζε τα δικά του όνειρα στη τσάντα του παιδιού του και συν τοις άλλοις ήταν άκρως προστατευτικός με τον Pete. Οπότε, ένα βράδυ ο Press φοβούμενος την τάση αυτοκαταστροφής του Pete, ξεπέρασε τα ανθρώπινα όρια και τον απείλησε, μπροστά στη μητέρα του, ότι θα τον πυροβολήσει εάν πιεί ή μπλέξει σε καβγάδες. Αυτή η απειλή εις βάρος της ζωής του έβαλε ξανά τον Pete σε καλούπια, αποφοίτησε το λύκειο και έβαλε πλώρη για το κολέγιο.

 

Ο πατέρας του τον πήρε μαζί του στο Southeastern Louisiana State College, όπου την πρώτη χρονιά και μοναδική του χρονιά εκεί δεν αγωνίστηκε λόγω κάποιων περιορισμών του NCAA που δεν επέτρεπαν στους πρωτοετείς φοιτητές να παίξουν με την βασική ομάδα. Παρ’ όλα αυτά ο Pete έπαιξε στο πρωτάθλημα των πρωτοετών όπου στο πρώτο του παιχνίδι έβαλε 50 πόντους, άρπαξε 14 ριμπάουντ και μοίρασε 11 ασίστ. Στην δεύτερη χρονιά του στο κολέγιο μεταγράφηκε στο LSU και εκεί, υπό τις οδηγίες του πατέρα του, είχε μία από την πιο θρυλικές πορείες που έχει δει ποτέ ο κολεγιακός αθλητισμός. Ο Pete στα τρία του χρόνια στο LSU σκόραρε κατά ριπάς και έβαλε πάνω από 3.600 πόντους στην κολεγιακή του καριέρα. Ο μέσος όρος που αντιστοιχεί στη τιμή αυτή είναι 44.7 πόντοι ανά παιχνίδι. Το ρεκόρ αυτό κρατάει μέχρι και σήμερα και κανείς παίκτης δεν έχει φτάσει σε αυτά τα επίπεδα επίδοσης στο κολεγιακό μπάσκετ. Επίσης, λέγεται ότι ο Pete ήταν και πολύ καλός σκόρερ από την μακρινή απόσταση, βέβαια όταν έπαιζε δεν υπήρχε το τρίποντο, αλλά αν αυτή η υπόθεση είναι αληθινή τότε ο μέσος όρος των πόντων ανά παιχνίδι του φτάνει το εξωπραγματικό  57.2! Ναι… ο Pistol Pete ήταν λίγο ιδιαίτερος παίκτης.

 

Το επόμενο στάδιο για τον Maravich ήταν φυσικά το ΝΒΑ και το τελικό βήμα της συνταγής του Press για την εκτόξευση του Pete στα αστέρια θα ολοκληρωνόταν. Στο Draft του 1970 θα ήταν η επιλογή των Atlanta Hawks στο νούμερο 3. Στην Atlanta σε αρχικό στάδιο δεν ταίριαξε και τόσο με τον Lou Hudson, ο οποίος ήταν και αυτός ένας ικανός σκόρερ, και τον συντηρητικό αλλά δυναμικό Center, Walt Bellamy. Ατομικά η πρώτη χρονιά του Pete ήταν αρκετά καλή αλλά σε ομαδικό επίπεδο οι Hawks είχαν ρεκόρ 36-46 και 12 νίκες λιγότερες από την προηγούμενη σεζόν. Παρ’ όλα αυτά, κατάφεραν να μπουν στα Playoffs όπου έχασαν από τους New York Knicks στο πρώτο γύρο.

 

Η δεύτερη χρονιά του Pete στην Atlanta ήταν ξανά απογοητευτική αφού η ομάδα έμεινε στάσιμη ενώ ο ίδιος έδειχνε να έχει χάσει αρκετά τον ρυθμό του και αυτό είχε να κάνει με κάποια περιστασιακά προβλήματα που είχε με το αλκοόλ. Η ομάδα ξαναμπήκε στα Playoffs και πάλεψε σκληρά απέναντι στη Βοστώνη με τον Pistol να έχει 27.7 πόντους ανά παιχνίδι αλλά η ήττα στον πρώτο γύρο ήταν αναπόφευκτη. Η τρίτη χρονιά του Pete στη λίγκα ήτα πολύ πετυχημένη. Ήταν All Star , μεγάλος σκόρερ και πασέρ πλέον στη λίγκα, βρήκε χημεία με τον Lou Hudson και έβαλε τους Hawks στα Playoffs με ρεκόρ 46-36. Η ομάδα έχασε ξανά στον πρώτο γύρο των Playoffs ενώ και η επόμενη χρονιά ήταν καταστροφική για την Atlanta αφού έμειναν εκτός Playoffs. O Pete πάντως την σεζόν 1973/74 μετρούσε 27.7 ανά παιχνίδι με 5 ασίστ και 5 ριμπάουντ. Αυτή η σεζόν θα ήταν η τελευταία του στην Atlanta αφού έγινε trade στους νεοσύστατους τότε New Orleans Jazz (νυν Utah Jazz). Εκείνη η περίοδος ίσως ήταν η χειρότερη στην ζωή του Pete αφού τα προβλήματα με το αλκοόλ εντάθηκαν μετά την αυτοκτονία της μητέρας του.

 

Στην πρώτη του χρονιά στη Νέα Ορλεάνη η ομάδα τα πήγε χάλια και είχε ρεκόρ 23-59. Ο Pete, παρά τον ψυχικό πόνο, κατάφερε να παίξει αρκετά καλό μπάσκετ ενώ το 1977 ξαναέγινε All Star πράγμα που επανέλαβε μέχρι και το 1979. Σε όλη την παρουσία του στους Jazz, η ομάδα δεν κατάφερε να μπει ούτε μία φορά στα Playoffs. Βασική αιτία ήταν αρκετά συχνοί τραυματισμοί του Maravich στα γόνατα και το γεγονός ότι η ομάδα δεν μπορούσε να παίξει δίχως τον Pete. Με όλα αυτά τα κακά που του συνέβησαν στη ζωή του, ο Pete έπνιγε τον καημό του στο αλκοόλ. Το αλκοόλ ήταν ένας φτηνό μέσο ψυχοθεραπείας γι’ αυτόν και το μοναδικό πράγμα στη ζωή που τον γέμιζε αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.

 

Την σεζόν 1979/80 οι Jazz μεταφέρονται στη Utah. O προπονητής της ομάδας, Tom Nissalke, είχε ένα αυστηρό αλλά βασικό κανόνα: ‘’Οι παίκτες που δεν προπονούνται, δεν παίζουν’’. Ο Pistol Pete λόγω των τραυματισμών και των απουσιών του από τις προπονήσεις έπαιξε μόνο σε 17 αγώνες της ομάδας και στη συνέχει έμεινε ελεύθερος αφού ο Adrian Dantley του είχε φάει την θέση πλέον. Τον Ιανουάριο του 1980 υπέγραψε με τους Boston Celtics. Οι Κέλτες ήταν η πιο καυτή ομάδα στη λίγκα με μπροστάρη τον Larry Bird. Ο ρόλος του Pete ήταν ένας… να δίνει ενέργεια και σκοράρισμα από τον πάγκο. Αυτό ο ρόλος του ταίριαξε και η ομάδα τελείωσε τη σεζόν με ρεκόρ 61-21 αλλά έχασε στους τελικούς περιφέρειας από τους 76ers του Julius Erving.

 

Λόγω των προβλημάτων στα γόνατα ο Pete κατάλαβε ότι δεν θα ήταν ποτέ ο ίδιος παίκτης και έτσι σταμάτησε στο τέλος της σεζόν. Ο Maravich σταμάτησε το μπάσκετ στα 32 του χρόνια. Όμως πριν κρεμάσει τα μπασκετικά του παπούτσια απέδειξε ένα τελευταίο πράγμα. Το πόσο καλός σουτέρ ήταν από το τρίποντο. Βλέπετε το ΝΒΑ υιοθέτησε το τρίποντο στην τελευταία χρονιά της καριέρας του Pete Maravich και ο ίδιος δεν έχασε την ευκαιρία να εκφράσει την τέχνη του και σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού. Ο Pete δοκίμασε 15 τρίποντα εκ των οποίων μπήκαν τα 10 σε 43 συμμετοχές. Κάτι μου λέει ότι Pistol Pete θα ταίριαζε πάρα πολύ στο στυλ της σημερινής εποχής.

 

Αφού η μπασκετική του καριέρα τελείωσε, ο Pete το έριξε στη θρησκεία, ξεπέρασε τα προβλήματα με το αλκοόλ και που και που έπαιζε και κάνα διπλό έτσι για να περνάει η ώρα. Το 1987 εντάχθηκε στο Hall Of Fame ενώ ως ένδειξη σεβασμού προς αυτά που προσέφερε στο μπάσκετ οι Jazz, οι Hawks και πολύ μετά οι Pelicans απέσυραν την φανέλα του. Την ίδια χρονιά, ο Press Maravich πέθανε από καρκίνο του προστάτη ενώ οι οικείοι του Pete ισχυρίζονται ότι ο Pete ψιθύρισε προφητικά στο αυτί του πατέρα του ότι θα τα πούνε σύντομα. Εννιά μήνες μετά, στις 5 Ιανουαρίου του 1988, ο Pete έπαιζε ένα φιλικό παιχνίδι μπάσκετ στη γειτονιά του στην Pasadena της California όταν έπεσε αναίσθητος στο παρκέ. Σύμφωνα με τον James Dobson ένα λεπτό πριν πεθάνει ο Pete του είπε ότι ένιωθε υπέροχα. Τελικά, αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι ο Pete έπασχε από μία κληρονομική ασθένεια που επηρέαζε την λειτουργία της καρδιάς του. Πάντως ο Pete έφυγε κάνοντας αυτό που αγαπούσε, παίζοντας χωρίς έγνοιες και χωρίς άγχος παρέα με λίγους καλούς φίλους.

 

Για πολλούς ο Pete Maravich ήταν ένα πραγματικό μπασκετικό ανδροειδές που ήταν προγραμματισμένο από τον δημιουργό του να είναι τέλειο σε κάθε φάσμα του παιχνιδιού χωρίς περιθώρια σφάλματος στη λειτουργία του. Για μένα ο Pistol Pete ήταν ένας βασανισμένος καλλιτέχνης ο οποίος ζούσε δέσμιος στην φυλακή του χρόνου και στο τέλος μας είπε αντίο όντας πραγματικά ελεύθερος.

 

registration wall bg image

Κάνε εγγραφή στο NBA iD για να διαβάσεις όλο το άρθρο και ανακάλυψε ακόμα περισσότερα συναρπαστικά νέα για τον κόσμο του NBA!